پارچه های غیر بافته شده در تولید لباس های یکبار مصرف (یا یکبار مصرف) و بادوام بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. بخش های اصلی بازار عبارتند از: لباس های محافظ ، روتختی های لباس ، بندهای اتصال ، پارچه های نوسان ، روکش کفش و پارچه های چرمی مصنوعی. با این حال ، در پوشاک با دوام ، اگرچه از پارچه های نبافته مدت زیادی است که به عنوان اجزای پوشاک در سیستم های پوشاک مورد استفاده قرار می گیرند ، اما در نفوذ در بازار جلیقه اصلی ، جایی که پارچه های بافته شده و بافتنی هنوز هم حاکم هستند ، موفقیت محدود داشتند.
در دهه 1960 با توسعه کالاهای یکبار مصرف و جامعه یکبار مصرف ، سرانه مصرف محصولات و بسته بندیها افزایش یافت (Radke، 1998). در این دوره کوتاه محبوبیت برای پوشاک ، کاغذ&؛ کاغذ Caper&به نقل از؛ کاغذ یکبار مصرف (کاغذ کاغذ اسکات) برای تبلیغ کاغذ توالت و کاغذ رول آشپزخانه راه اندازی شد و بیش از 500000 قطعه لباس به فروش رساند (تاریخ دامن های کاغذی ، 2006)). پارچه یک لمینت کاغذ با بافت تقویت شده از نخ برای افزایش استحکام کششی است (Palmer، 1991). پیش از توسعه صنعتی نبافته های سریع نخ ریسی (Tyvek) ، پارچه های مشابه حاوی الیاف مصنوعی مقاوم در برابر آب نیز توسط DuPont در این دوره ساخته شده بودند و بازار اصلی آنها هنوز پارچه های یکبار مصرف صنعتی یکبار مصرف است.
با توجه به تنوع مواد غیر بافته شده و خصوصیات آنها به راحتی قابل اصلاح است ، فضای زیادی برای استفاده خلاقانه از این پارچه ها در زمینه مد وجود دارد. پارچه های غیر بافته از نظر ظاهری و کارایی با پارچه های بافته شده و بافتنی بسیار متفاوت است و این امکان را برای ساخت لباس به روش های مختلف و همچنین برای تولید محصولات پوشاک با خصوصیات زیبایی شناختی ، ظاهری و عملکرد غیرمعمول فراهم می کند.

