در مرکز عرضه ضدفونی داخلی، در کنار پارچه پنبه ای، رایج ترین مواد بسته بندی مورد استفاده پارچه های غیر بافته شده هستند. در هنگام انتخاب پارچه های غیر بافته شده، بیمارستان ها اغلب به ضخامت (وزن ie) توجه می کنند، بنابراین آیا پارچه های ضخیم تر غیر بافته شده بهتر است؟
پاسخ منفی است.
افزایش ضخامت پارچه غیر بافته شده به معنای افزایش وزن در واحد مساحت، و قدرت مربوطه افزایش خواهد یافت، اما با توجه به ویژگی های ساختاری خاص خود، افزایش ضخامت به معنای افزایش خواص مانع میکروارگانیسم ها نیست. به عنوان مثال، هنگامی که از یک پارچه ضخیم غیر بافته شده استفاده می شود، افزایش وزن لایه اسپونبوند نمی تواند عملکرد ضد باکتریایی آن را به طور مؤثری افزایش دهد. تنها زمانی که اندازه منفذ لایه فیلتر کلیدی (به عنوان نمونه لایه مذاب دمیده شده) می تواند به طور موثر فیلتر نفوذ میکروارگانیسم ها و گرد و غبار، عملکرد باکتریایی مقاومت آن را برآورده الزامات. با افزایش ضخامت، قابلیت تردد هوا از مواد بسته بندی نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت، و احتمال بسته های مرطوب افزایش خواهد یافت.
در استفاده بالینی، پارچه غیر بافته شده پس از عقیم سازی آسیب خواهد دید. برای چنین آسیبی، دلیل اصلی این است که الیاف پلاستیکی ریز میکروسکوپی پارچه غیر بافته شده تا حدودی پس از عقیم سازی دمای بالا کوچک خواهند شد. عملکرد پس از عقیم سازی در حال استفاده است. پارچه غیر بافته شده شکننده تر از قبل از عقیم سازی است، بنابراین استفاده از نیروی بیش از حد یا چیدن نامعقول و قرار دادن روش به آن در طول استفاده باعث آسیب مخرب به مواد بسته بندی خواهد شد. علاوه بر این، از بورها و ابزارهای تیزتر در لبه ها استفاده کنید. همچنین باعث آسیب به پارچه غیر بافته شده خواهد شد. در این شرایط توصیه می شود که بسته بندی بالینی باید به اندازه کافی تنگ باشد، با مراقبت به کار گرفته شود، و از بسته بندی دو لایه توصیه شده توسط مشخصات استفاده کند که احتمال آسیب را تا حد زیادی کاهش خواهد داد. اگر مشکل آسیب تنها با افزایش ضخامت پارچه غیر بافته شده حل شود، علاوه بر اطمینان از عملکرد ضد باکتریایی، رعایت نزدیک احتمال بسته های مرطوب نیز ضروری است.
